heart Μια ερασιτεχνική προσπάθεια από τη Νότια Χίο

Περισσότερα
03/09/2019 18:51 #27019 από kostasprobonas
kostasprobonas δημιούργησε το θέμα: Μια ερασιτεχνική προσπάθεια από τη Νότια Χίο
Πρόκειται για ένα μονοποικιλιακό κρασί από την ποικιλία φωκιανό. Δύσκολος τρύγος με εκατομμύρια σφήκες και λιλικιές-όπως λένε οι Χιώτες τις μικρότερες σφήκες- να κατακλύζουν κάθε τσαμπί...Θέρος-τρύγος-πόλεμος!B)
Ο αμπελώνας, υπό την σκέπη της Αγίας Μαρκέλλας στα Κάτω Φανά, Ολυμπούσικης ιδιοκτησίας, είχε εγκαταλειφθεί επί δεκαετίες. Εκκαθαρίστηκε αρχικά από τα βάτα και τους ασπάλαθους από τον Πυργούση νέο γεωργό Νίκο Ζερβούδη με χρήση χορτοκοπτικού τροχού . Έκτοτε, αναμπελώθηκε από τον γράφοντα για λίγα χρόνια χρησικτησίας με την γενναιόδωρη άδεια της έξοχης ιδιοκτήτριας κ. Ευγενίας Σιδωράκη.
Πέρασα αρκετούς μήνες σκάβοντας με την τσάπα τα μάλαθρα με το βαθύ ριζικό σύστημα αλλά και τα βάτα. Κοντά σ’ αυτά και το ξερίζωμα των δεκάδων υπόγειων καταβολάδων χοντρών σαν τον βραχίονά μου που ένα παρατημένο «παλιάμπελο» δημιουργεί. Ήταν μια σισύφεια προσπάθεια χωρίς ποτέ να προεξοφληθεί η επιτυχία η οποία οφείλεται και σε δύο συνεχόμενα βροχερές χρονιές. Το αμπέλι καλλιεργείται σύμφωνα με τις αρχές της βιολογικής γεωργίας, με ήπια κατεργασία εδάφους, σε βάθος δέκα εκατοστών, χωρίς μηχανικά μέσα, με χρήση μόνο θειαφιού και χαλκού Ο τρύγος φέτος των φωκιανών σταφυλιών έγινε στις 20 Αυγούστου υπό την απειλή, όπως προανέφερα, της ολοσχερούς καταστροφής λόγω σφηκών. Η ερυθρά οινοποίηση περιλαμβάνει παραμονή του γλεύκους για τέσσερεις μέρες σε δεξαμενή με ανάδευση του "καπέλου" σε θερμοκρασία κάτω των 25c. Η ζύμωση, χωρίς λιάσιμο, πραγματοποιείται σε αστίλβωτα πιθάρια, με χρήση ντόπιων ζυμομυκήτων που ενδημούν στον φλοιό της ρόγας. Μια οινοποίηση με τον ίδιο τρόπο από την εποχή του Ομήρου- αν εξαιρέσεις την προσθήκη ελάχιστου θειώδους μετά το αίσιο πέρας της οινοποίησης!
Όποτε μεταβαίνω στον αμπελώνα με υποδέχονται αγαλλιούντα από το φαγοπότι περδίκια και σμήνη κοσσύφων –κάποια αναιδή κοτσύφια κάθε χρόνο προβαίνουν σε φωλεοποίηση υπό την παχιάν σκιάν αρχαίου κλίματος ποικιλίας σουλτανίνας. Ο πολυτάλαντος λευίτης παπά Δημήτρης Γαϊλας όταν τον επληροφόρησα για την επανίδρυση του παλαιού αμπελώνος με φυτά υπερ-πρώιμων αγύγαρτων ποικιλιών έσπευσε να αστειευθή: «-Κομίζεις γλαύκας εις Αθήνας ή μάλλον μαστίχι εις Ολυμπούσους! Κάθε νοικοκύρης Ολυμπούσης φρόντιζε για τη σταφίδα του το χειμώνα. Κάθε αμπελώνας εδώ είχε στο κέντρο του δυο-τρεις ρίζες σουλτανίνα. Κάπου θα ξανασκάσουν» Πόσο δίκιο είχε..! Συμβαίνει, όταν έχει περάσει λίγο η ώρα και καθίσω να ξεκουραστώ στη σκιά των κλημάτων να κατεβαίνουν οι πέρδικες από το βουνό του Νέπαγου με την δίψα για γλυκά σταφύλια να ικανοποιείται σε μια ακτίνα πολλών χιλιομέτρων μόνο στο αμπέλι που καλλιεργώ. "Ορνιθο-εντομο-πανίδα σώζεις Κύριε! Αλλά μόλις σηκώνομαι από το βαθύ κάθισμα για να θαυμάσω το θέαμα, ανακρούουν μεταβολή και φτεροκοπούν πανικόβλητα πάνω από το κεφάλι μου. Έχει γούστο..!
Υ.Γ Στη φώτο, ο καπτα Μιχάλης Σαϊντάνης, ο γείτονας και μέντορας του άμπελώνος
Συνημμένα:
Οι ακόλουθοι χρήστες είπαν "Σε Ευχαριστώ": Nikos Kotsalis, setoinos, alexandros.k, Theo24, KALYMNIOS, Αρης, stelios1, κωστας χ, lyggas

Παρακαλούμε Σύνδεση ή Δημιουργία λογαριασμού για να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Χρόνος δημιουργίας σελίδας: 0.626 δευτερόλεπτα
Powered by Kunena Φόρουμ